Please donate to Adhikar

କୃଷକକୁ ହଟାଇବ ମିଛିମିଛିକା ଯୁଦ୍ଧ

ଭାରତ-ଚୀନ ସୀମାରେ ଚୀନ ସହିତ ଚାଲିଥିବା ସଂଘର୍ଷ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଭାରତ ପକ୍ଷରୁ ସୀମାରେ ୧୫ ଦିନର ବଡ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟ ବାହିନୀକୁ ସବୁଜ ସଂକେତ ଦିଆଗଲାଣି ବୋଲି ସୂଚନା ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । କଥାଟି ସମ୍ପ୍ରତି ଦେଶ ବିଦେଶର କେତେକ ସମ୍ବାଦ ସରବରାହ ସଂସ୍ଥାର ଖବରରେ ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି । ଏଜେନ୍ସୀମାନଙ୍କର କହିବାନୁଯାୟୀ ସେମାନେ ଏହି ସୂଚନା ସୈନ୍ୟବାହିନୀରେ ଥିବା ବଡ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପାଖରୁ ପାଇଛନ୍ତି ଯିଏ କି ନିଜ ନାମ ନ ଛାପିବା ସର୍ତ୍ତରେ ଏହି ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି ।
ସୂଚନା ମୁତାବକ ସୀମାରେ ୧୫ ଦିନ ପାଇଁ ଗମ୍ଭୀର ଯୁଦ୍ଧ ଚଳାଇବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, ଗୋଳାବାରୁଦ ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାଜସରଂଜାମ ଜମା କରିବାକୁ ସୈନ୍ୟବାହିନୀକୁ ନିଦେ୍ର୍ଦଶ ଦିଆଯାଇଛି । ଏଥିପାଇଁ ୫୦ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହେବ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ସେନାକୁ ୩୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର ଆପାତକାଳୀନ ଆର୍ଥିକ କ୍ଷମତା ବା ଏମରଜେନ୍ସୀ ଫାଇନାନସିଆଲ ପାୱାର ଦେବାକୁ ସୂଚନା ଦେଇ ସାରିଛନ୍ତି ।
ଅଧିକାରୀ ଜଣକ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସୀମାରେ ଚୀନର ସେନାବାହିନୀ ପକ୍ଷରୁ ନିଜର ସ୍ଥିତିକୁ ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ମଜବୁତ୍ କରିବା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆ ଯାଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରା ଚାଲିଛି । ଚୀନ୍ ସେନା ପକ୍ଷରୁ ବାସ୍ତବିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେଖାର (ଏଳଏସି)ର ଗହୀରିଆ ଅଂଚଳରେ ଏହା ଭିତରେ ୨୦ରୁ ଅଧିକ ସୈନ୍ୟ ଶିବିର ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇ ସାରିଲାଣି । ଗୁଇନ୍ଦା ସୂତ୍ରରୁ ଭାରତକୁ ଯେଉଁ ସୂଚନା ମିଳିଛି ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ଚୀନ ଭାରତୀୟ ସେନା ତୁଳନାରେ ନିଜର ସ୍ଥିତିକୁ ମଜବୁତ କରିବା ପାଇଁ ଏପରି କରି ଚାଲିଛି । ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଚୀନ ସହିତ ୪୦ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଭାରତୀୟ ସେନା ପକ୍ଷରୁ କାଳେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ପରେ ଏହାକୁ କମ କରାଯାଇ ୧୦ ଦିନର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା । ଏଥିପାଇଁ ପୂର୍ବତନ ପ୍ରତିରକ୍ଷାମନ୍ତ୍ରୀ ମନୋହର ପାରିକର ନିଜ ପଦବୀରୁ ଯାଉ ଯାଉ ତିନି ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ପାଇଁ ୫୦୦ କୋଟିର ଏକ ଆର୍ଥିକ ପ୍ୟାକେଜ ଦେବାପାଇଁ ଘୋଷଣା କରି ଦେଇଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ଦେଶରେ ଜେଏନୟୁ, ଶାହିନବାଗ, ସିଏଏ ବିରୋଧୀ ଆନେ୍ଦାଳନ ଜୋର ଧରିଥିଲା । କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ଭାରତୀୟ ସୀମା ଉପରେ ଚୀନ ଓ ପାକିସ୍ଥାନ ଦୁଇଟିଯାକ ଦେଶ ପକ୍ଷରୁ ଆଖି ପକା ଯାଉଛି ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସେନାକୁ ଦୁଇଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବାକୁ ହେବ ।
ତେବେ କିଛି ମହଲରୁ କଥା ଉଠିଲାଣି ଯେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ଦେଶରେ ଏବେ କୃଷକ ଆନେ୍ଦାଳନ ସିଏଏ ବିରୋଧୀ ଆନେ୍ଦାଳନ ପରି ଉଗ୍ରରୂପ ନେଲାଣି । ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କେବଳ ସୀମା, ଯୁଦ୍ଧ ଆଦି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ବିଷୟ ସହାୟତାରେ ହିଁ କରାଯାଇ ପାରିବା ସମ୍ଭବ ।

ଭାରତ-ଚୀନ ସୀମାରେ ଚୀନ ସହିତ ଚାଲିଥିବା ସଂଘର୍ଷ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଭାରତ ପକ୍ଷରୁ ସୀମାରେ ୧୫ ଦିନର ବଡ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟ ବାହିନୀକୁ ସବୁଜ ସଂକେତ ଦିଆଗଲାଣି ବୋଲି ସୂଚନା ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । କଥାଟି ସମ୍ପ୍ରତି ଦେଶ ବିଦେଶର କେତେକ ସମ୍ବାଦ ସରବରାହ ସଂସ୍ଥାର ଖବରରେ ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି । ଏଜେନ୍ସୀମାନଙ୍କର କହିବାନୁଯାୟୀ ସେମାନେ ଏହି ସୂଚନା ସୈନ୍ୟବାହିନୀରେ ଥିବା ବଡ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପାଖରୁ ପାଇଛନ୍ତି ଯିଏ କି ନିଜ ନାମ […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]