Please donate to Adhikar

ଚୀନ ଏହାର ବିଜ୍ଞାନାଗାରକୁ ଯାଂଚ ପାଇଁ ଖୋଲିବାକୁ ରାଜି

ଚୀନ ଦେଶର ବୁହାନସ୍ଥିତ ବୁହାନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଭାଇରେଲୋଜୀର ପ୍ରଫେସର ସି ଜେଙ୍ଗ ଲୀ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ବିଜ୍ଞାନାଗାରକୁ ଯାଂଚ ଏଜେନ୍ସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାଂଚ ପାଇଁ ଖୋଲିବାକୁ ରାଜି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରଫେସର ଲୀ କହିଛନ୍ତି କେହି ବି ସଠିକ କାଗଜପତ୍ର ସହ ତାଙ୍କ ବିଜ୍ଞାନାଗାରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ସେ ଅନୁମତି ଦେବାକୁ ରାଜି । ଏହା ଦେଖିବା ପରେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ(ହୁ) ପକ୍ଷରୁ ଆଗାମୀ ମାସରେ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୧ରେ ପ୍ରଫେସର ଲୀଙ୍କ ବିଜ୍ଞାନାଗାରକୁ ଯିବାର ଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଗଲାଣି ।
ପ୍ରଫେସର ଲୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ବୈଜ୍ଞାନିକ ଯିଏକି ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ସମ୍ମାନର ପାତ୍ର ହୋଇଥିଲେ । କାରଣ ସେ ହିଁ ପ୍ରଥମେ ଭୟଙ୍କର ସାର୍ସ ବେମାରୀର ଜୀବାଣୁ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱ ସମୁଦାୟକୁ ଜ୍ଞାନ ଦୋବା ସହିତ ଏଥିପ୍ରତି ସାବଧାନ ହେବାକୁ ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ । ସେତେବେଳେକୁ ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ୭୦୦ ପାଖାପାଖି ଲୋକଙ୍କର ସାର୍ସ ବେମାରୀରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇ ସାରିଥିଲା । ତେଣୁ ସେତେବେଳେ ଲୀ ଙ୍କୁ ଜଣେ ମହାନ ବୈଜ୍ଞାନିକ ବୋଲି ବିଭିନ୍ନ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ କୁହାଯାଉଥିଲା । ଲୀ କହିଥିଲେ ସାର୍ସ ଭାଇରସ ୟୁନାନର ଗୁମ୍ଫାମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ବାଦୁଡିମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମଣିଷ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି ।
ଚୀନର ଟାଂଗଦାନ ଖଣିରେ ତିନିଜଣ ଶ୍ରମିକଙ୍କର ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯିବା ପରେ ଖଣିଗୁଡିକରେ ଥିବା ବାଦୁଡି ଗୁଡିକର ଶହ ଶହ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିବା ପରେ ଏହି ଆଶଂକା କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ଏହା କୌଣସି ଏକ ନୂତନ ଜୀବାଣୁ ଯୋଗୁ ଘଟୁଛି ।

ଚୀନ ଦେଶର ବୁହାନସ୍ଥିତ ବୁହାନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଭାଇରେଲୋଜୀର ପ୍ରଫେସର ସି ଜେଙ୍ଗ ଲୀ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ବିଜ୍ଞାନାଗାରକୁ ଯାଂଚ ଏଜେନ୍ସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାଂଚ ପାଇଁ ଖୋଲିବାକୁ ରାଜି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରଫେସର ଲୀ କହିଛନ୍ତି କେହି ବି ସଠିକ କାଗଜପତ୍ର ସହ ତାଙ୍କ ବିଜ୍ଞାନାଗାରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ସେ ଅନୁମତି ଦେବାକୁ ରାଜି । ଏହା ଦେଖିବା ପରେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ(ହୁ) ପକ୍ଷରୁ ଆଗାମୀ ମାସରେ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୧ରେ ପ୍ରଫେସର ଲୀଙ୍କ […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତ