Please donate to Adhikar

ଶ୍ରମିକ ସଂଗଠନର ବନ୍ଦରେ ଜନ ଜୀବନ ପ୍ରଭାବିତ

ଭୁବନେଶ୍ୱର – ଦେଶର ୧୦ ଟି କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଶ୍ରମିକ ସଂଗଠନ ପକ୍ଷରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦେଶ ବ୍ୟାପୀ ବନ୍ଦ ଡାକରାର ପ୍ରଭାବ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ପଡିଛି । ୧୨ ଘଂଟିଆ ଏହି ବନ୍ଦ ଯୋଗୁ ଜନଜୀବନ ବହୁ ପରିମାଣରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛି । ରାଜ୍ୟରେ ସ୍କୁଲ କଲେଜ ଗୁଡିକ କରୋନା ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ବନ୍ଦ ରହିଛି । ଆଜି ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଚଳରେ ଦୋକାନ, ବଜାର ବନ୍ଦ ରହିବା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଆଦିବାସୀ ଅଂଚଳରେ ବସିବାକୁ ଥିବା ସାପ୍ତାହିକ ହାଟମାନ ବନ୍ଦ ରହିଛି । ପୁଲିସ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ହଜାର ହଜାର ବନ୍ଦ ସମର୍ଥକଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିଛି ।
ସମ୍ବଲପୁରରେ ଅଇଁଠାପାଲୀ ଛକରେ ଆଜି ବନ୍ଦ ଯୋଗୁ ବହୁ ପାରିମାଣରେ ଗାଡି ମୋଟର ରାସ୍ତାର ଦୁଇ କଡରେ ଛିଡା ହୋଇ ରହିଥିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା । ଏଠାରେ ବିଶେଷ କରି ଅନେକ ଧାନବୋଝେଇ ଟ୍ରକ ଅଟକି ରହିଥବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା । ସେହିପରି ସହରର କଚେରୀ ଛକରେ ଦିନ ୧୦ ଟା ପୂର୍ବରୁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ବନ୍ଦ ସମର୍ଥକ ପିକେଟିଙ୍ଗ କରି କର୍ମଚାରୀ, ଓକିଲ, ବିଚାରପତି ଆଦିଙ୍କୁ କୋର୍ଟକୁ ନଯିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । ବନ୍ଧ ସମର୍ଥକମାନେ ସଂଖ୍ୟାଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ପହଂଚିବା ଫଳରେ କଚେରୀ ରାସ୍ତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅବରୋଧ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ ଗାଡି ମୋଟର ସହିତ ଲୋକଙ୍କ ଯିବା ଆସିବା ମଧ୍ୟ ଏକରକମ ଠପ ହୋଇ ଯାଇଛି । ସହରରେ ପୂର୍ବରୁ ବନ୍ଦ ସମର୍ଥନରେ ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରମିକ ସଂଗଠନ ମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଶୋଭାଯାତ୍ରାମାନ ବାହାରିଥିଲା । ଦିନକ ପୂର୍ବରୁ କଂଗ୍ରେସ ଦଳ ପକ୍ଷରୁ ମଧ୍ୟ ସହରରେ ଏକ ବାଇକ୍ ରାଲୀ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଜୟପୁରରେ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ୨୬ରେ ଆଜି ଅନେକ ଗାଡି ମୋଟର ବନ୍ଦ ହୋଇ ରହିଥିଲା । ଜୟପୁରଠାରେ ଥିବା ଟ୍ରାଫିକ୍ ଛକରେ ଅନେକ ବନ୍ଦ ସମର୍ଥକ ଆଜି ସକାଳେ ପହଂଚି ବନ୍ଦ କରାଇଥିôଲେ । କହି ରଖୁ ଯେ କୋରାପୁଟର ଜୟପୁର ଦେଇ ଯାଇଥିବା ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ରାଜମାର୍ଗ ୨୬ ଏକ ବ୍ୟସ୍ତ ବହୁଳ ରାଜପଥ । ଏହା ଓଡିଶା ସହିତ ଛତିଶଗଡର ଜଗଦଳପୁର ଓ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ବିଜୟ ନଗରମକୁ ଯୋଡି ଥାଏ ଏବଂ ଏହି ସଡକ ଦେଇ ବିଭିନ୍ନ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନ ହୋଇଥାଏ । । ଆଜି ଏ ସବୁ ସ୍ଥାନରୁ ମାଲ ଆସି ପାରି ନାହିଁ ବା ସେଠାକୁ ଯାଇ ପାରୁ ନାହିଁ ।
ଯାଜପୁର ଜିଲାରେ ବସ ଯାତାୟାତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ ରହିଛି । ସହରର ମେଡିକାଲ ଛକ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଦୋକାନ ବଜାର ପୁରାପୁରି ବନ୍ଦ ରହିଛି । ଅନ୍ୟ ସବୁ ସ୍ଥାନ ପରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ସହରର ସମସ୍ତ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ ବନ୍ଦ ରହିଛି ।
ଭଦ୍ରକର ବନ୍ତ ଛକରେ ସକାଳ ବହୁ ପରିମାଣରେ ବନ୍ଦ ସମର୍ଥକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପିକେଟିଙ୍ଗ କରିବା ଫଳରେ ଏଠାରେ ଜନଜୀବନ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛି ।
ଆଜି ରାଜ୍ୟ ବିଧାନସଭା ତଥା ସଚ୍ଚିବାଳୟରେ ମଧ୍ୟ ବଂଦର ପ୍ରଭାବ ଆଂଶିକ ପଡିଛି । ତେବେ ରାଜ୍ୟର ସରକାରୀ ଅଫିସ ଓ ରାଜ୍ୟର ବ୍ୟାଙ୍କ ଶାଖା ଗୁଡିକ ଉପରେ ବନ୍ଦର ପ୍ରଭାବ ଅଧିକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି କାରଣ ଏହି ବନ୍ଦରେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ, ଠିକା କର୍ମଚାରୀ ଆଦି ସବୁ ସଂଗଠନର ଶ୍ରମିକ ଓ କର୍ମଚାରୀମାନେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରି ସାରିଥିଲେ । ସେହିପରି ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏମ୍ପଲୟିଜ ଆସୋସିଏସନ(ଏଆଇବିଇଏ), ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ବ୍ୟାଙ୍କ ଅଫିସର୍ସ ଆସୋସିଏସନ(ଏଆଇବିଓଏ) ଏବଂ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏମ୍ପ୍ଳୟିଜ ଫେଡେରେସନ ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ ପକ୍ଷରୁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ବନ୍ଦରେ ସାମିଲ ହେବା କଥା ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା ।
ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଓ କଟକ ସହରରେ ବନ୍ଦର ପ୍ରଭାବ ପଡିଛି । ଆଜି ବନ୍ଦ ସମର୍ଥକ ମାନେ ସହରର ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ରେଳ ଭବନ, ନାଲକୋ, ଏନଟିପିସି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଦଫତର ସମ୍ମୁଖରେ ବସି ରହି ପିକେଟିଙ୍ଗ କରିଥିଲେ । ସହରର ଅଟେଶ ମହାସଂଘ ପକ୍ଷରୁ ବନ୍ଦକୁ ସମର୍ଥନ କରାଯାଉ ଥିବାରୁ ଆଜି ସହରରେ ଅଟୋ ଚଳାଚଳ ବନ୍ଦ ରହିଥିଲା । ସେହିପରି ସହରର ବ୍ୟସ୍ତବହୁଳ ରାଜମହଲ ଛକ, ମାଷ୍ଟର କ୍ୟାଂଟିିନ ଛକ ସହିତ ଲୋୟର ପିଏମଜିରେ ପୁଲିସ ସହିତ ଧସ୍ତଧସ୍ତି ଯୋଗୁଁ ଅନେକ ଶ୍ରମିକ ସଂଗଠନ ନେତାଙ୍କୁ ପୁଲିସ ବଳପ୍ରୟୋଗ କରି ଗିରଫ କରିଛି ।

ଭୁବନେଶ୍ୱର – ଦେଶର ୧୦ ଟି କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଶ୍ରମିକ ସଂଗଠନ ପକ୍ଷରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦେଶ ବ୍ୟାପୀ ବନ୍ଦ ଡାକରାର ପ୍ରଭାବ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ପଡିଛି । ୧୨ ଘଂଟିଆ ଏହି ବନ୍ଦ ଯୋଗୁ ଜନଜୀବନ ବହୁ ପରିମାଣରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛି । ରାଜ୍ୟରେ ସ୍କୁଲ କଲେଜ ଗୁଡିକ କରୋନା ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ବନ୍ଦ ରହିଛି । ଆଜି ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଚଳରେ ଦୋକାନ, ବଜାର ବନ୍ଦ ରହିବା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଆଦିବାସୀ ଅଂଚଳରେ ବସିବାକୁ ଥିବା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]