Please donate to Adhikar

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]

ସହର ମାନଙ୍କରେ କ୍ରୟ ଉପଯୋଗୀ ଛୋଟ ବାସଗୃହ ସଂଖ୍ୟା କମୁଛି

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ଏବେ କମି ଗଲାଣି । ଯାହା ଫଳରେ ବାସହୀନ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତିଗୁଡିକୁ ନେଇ ଯେତିକି ଚାପ ପଡୁଛି ତାଠାରୁ ବେଶୀ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକେ ଯେଉଁମାନେ ସହରରେ ନିଜର ଛୋଟ ମୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଘର କରି ଘରଭଡା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଂଜିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ ୨୦୧୨ରେ ସହରମାନଙ୍କରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ତାହା ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେ ତାହା ଆହୁରି ତଳକୁ ଖସି ଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଏକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ‘ଇ-କ୍ରିୟର’(ଇଣ୍ଡିଆନ କାଉନସିଲ ଫର ରିସର୍ଚ୍ଚ ଅନ ଇଂଟରନ୍ୟାସନାଲ ଇକନମିକ ରିଲେସନ୍ସ) ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପ୍ରତି ‘ଭାରତର ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ ସହରୀ ପରିବାର : ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଦୃଶ୍ୟ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ଦେଶର ସହରୀ ଇଲାକାରେ ବାସଗୃହ ପାଇଁ ଜମିର ପରିମାଣ ୫୪ % କମି ଗଲା । ଯାହା ଫଳରେ ଆବଶ୍ୟକତା ବଢି ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ ହୋଇଗଲା । ୨୦୧୨ରେ ଏହା ୧ କୋଟି ୮୭୮ ଘର ଥିଲା । କାରଣ ଘର କରିବାର ଫ୍ଲୋର ଏରିଆ ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ପ୍ରତିବ୍ୟକ୍ତି ମାତ୍ର ୮୬ ବର୍ଗ ଫୁଟ ହୋଇଗଲା ଯାହାକି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ ୧୧୧ ବର୍ଗ ଫୁଟ (ଚାହିଦା ହିସାବରେ) ଥିଲା । ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ସହରରେ ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଛି ତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମିର ପରିମାଣରେ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ ନାହିଁ । ଯା ଫଳରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବାସଯୋଗ୍ୟ ଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ( ବସ୍ତି ଗୁଡିକୁ ଛାଡି ବେସରକାରୀ ବାସଗୃହ ହିସାବରେ) ୨୦୧୮ ବେଳକୁ ମାତ୍ର ୪ କୋଟି ୭୩ ଲକ୍ଷ ଥିଲା । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପିଏଲ ତାଲିକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ୫ କୋଟି ବାସଗୃହ ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଳ୍ୟୁଏସ-୧ ସୂଚୀରେ ରଖି ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦାକୁ ଦେଖିଲେ ସହର ଗୁଡିକରେ ୪୦.୬ ପ୍ରତିଶତ ଘର କମ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମାସିକ ଆୟ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କାରୁ କମ ରହିଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଇଡବ୍ଲ୍୍ୟୁଏସ-୨ ରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଦା ଠାରୁ ୫୬.୮ % ଘର କମ ରହିଛି ।

କେନ୍ଦ୍ରର ବିଜେପି ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଏଜେନ୍ସୀ ଓ ପାଳିତ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଜରିଆରେ ବିକାଶର ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଏକ ଚିନ୍ତାଜନକ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସହରମାନଙ୍କରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ (ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା ବା କିଣିବା ପାଇଁ ରାଜିଥିବା)ବାସଗୃହର ସଂଖ୍ୟା ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ କମ ହୋଇ ଗଲାଣି । ଏହା ସହିତ ସହର ଗୁଡିକରେ ପୂର୍ବରୁ ସହରବାସୀଙ୍କୁ ଯେତିକି ବାସଗୃହ ଯୋଗ୍ୟ ଜମି ମିଳୁଥିଲା ତାହା […]